میان پرده ای مهم و حیاتی
●
مطلب مهمی هست که باید رک و پوست کنده با هم بررسی کنیم! اخیرا دوستان ایمیل هایی را برایم فوروارد می کنند از تازه کلاهبردارانی که با دادن اطلاعات نیم بند و عوضی سعی در تلکه کردن علاقه مندان به زندگی در کانادا از طریق گرفتن ویزای تحصیلی دارند. گرفتن ویزای تحصیلی از یک کالج درجه سه که مدرکش را حتی خود کالج هم قبول ندارد و حاضر نیست فارغ التحصیلان خودش را هم بعنوان استاد یا استاد یار استخدام کند کار سختی نیست. کالج های خصوصی متعددی با اسامی دهن پر کن وجود دارند که کسی از داخل کانادا حاضر به ثبت نام در آنها – و اتلاف پول و وقت خود – نیست. هدف این کالج ها سرکیسه کردن کسانی است که علاقه به زندگی در کانادا دارند ولی نمی دانند چگونه، یا نمی توانند از راه های عادی اجازه اقامت در کانادا را بگیرند. شهریه های سالی 10 تا 25 هزار دلار از دانش آموزان خود می گیرند و به ایشان پذیرش تحصیلی می دهند که می تواند منجر به صدور ویزای تحصیلی شود.= در این ایمیل ها، این بظاهر وکیل های مهاجرت، که خیلی هایشان حتی عکس جلد کتاب قانون را هم به عمرشان ندیده اند، به شکلی مبهم و سردرگم به علاقه مندان توضیح می دهند که فقط کافیست هزینه وکالت (بین 4 تا 8 هزار دلار) و هزینه کالج ( بین 10 تا 25 هزار دلار) را بپردازند و برای پرونده درخواست ویزا هم باید اسنادی از موجودی بانک خود در ایران بیاورند که نشان دهند لااقل برای سال اول معادل حداقل 14 هزار دلار پول دارند ولی لازم نیست واقعا این پول را داشته باشند و با خود بیاورند کانادا. بعضی افراد هالو هم باور می کنند که خوب اگر ماشین و فرش و طلا ها را بفروشند آنقدر دارند که خرج آقای کارچاق کن را بدهند و در کالج هم ثبت نام کنند. دیگر به این فکر نیستند که آن 14 هزار دلار برای هر نفری که ذکر شد، حداقل هزینه زندگی سالانه ایست که برآورد شده و اگر پول نداشته باشند که خرج زندگی روزمره شان را بدهند با هیچ معجزه ای نخواهند توانست اینکار را در کانادا انجام بدهند و پیش از اتمام ترم از گرسنگی خواهند مرد! کالج هم عاشق پول آنهاست، نه ریخت و شمایل آنها و حتی اگر همه نمره هایشان را هم بیست بگیرند یک قران به ایشان کمک هزینه یا وام یا جایزه داده نخواهد شد.= بعد هم به علاقه مندان می گویند که اگر خواستند می توانند بعدا کالج یا دانشگاه خود را عوض کنند. اولا باید دید منظور از تغییر محل تحصیل چیست!؟ اگر قرار باشد از کالج گلابی به کالج خروس نشان بروند که می شود همانی که بود! و صرفا هزینه ترمی که پرداخت کرده اند را از دست داده اند. اگر بخواهند به کالجی ممتاز و یا دانشگاه بروند آنوقت باید اول تافل بگیرند. گرفتن تافل برای متقاضی ایکه در کانادا زندگی می کند یعنی چند ماه درس خواندن شدید و خوردن از جیب و دادن شهریه های کلاس تافل که هر دوره اش براحتی می رود بالای 2 هزار دلار. ضمنا باید اینکار تا زمان معینی انجام شده باشد وگرنه مهلت ثبت نام ترم را از دست می دهند و باید تا ترم بعدی صبر کنند.ضمنا وارد شدن به کالج یا دانشگاه معتبر بسیار سخت تر از گرفتن پذیرش از موسسات گلابی است. صرف نظر از رقابت شدیدی که برای ثبت نام در موسسات ممتاز وجود دارد، شرایط پذیرش آنها – که مهمترین آنها معدل و ریزنمرات متقاضی است – سخت تر است. ضمنا هزینه تحصیلی آنها هم بمراتب بالا تر از کالج های سطح پایین است – و براحتی بین 2 تا 3 برابر آنها در سال هزینه می برند.درس خواندن درست و حسابی در کانادا برای کسانیکه به شکل مقیم کانادا اقدام نمی کنند - و نیز از طریق بورسیه تحصیلی و از طریق دانشگاه محل تحصیلشان در ایران و آموزش عالی پذیرش نگرفته اند - برای دو جور افراد امکان پذیر است:1- افرادی که می توانند سالانه 35 میلیون تومان خرج درس خواندن و زندگی در کشور دیگری در آن سوی کره زمین را بدهند.2- کسانیکه برادر یا خواهرشان در کانادا اقامت دارند و می تواند برای مدتی طولانی سرشان خراب شوند و در خانه وی زندگی کنند و سر سفره وی غذا بخورند و صرفا سالی 10 تا 18 میلیون تومان – بسته به محل تحصیل - خرج تحصیل کنند. البته اگر بخواهند خرج ایاب و ذهاب و کتاب و قلم شان را خودشان بدهند می توانند در کافه تریا ها و فروشگاهها کارگری کنند ( چون با این کار پول بیشتری درنمی آید).= در این ایمیل ها همینطور به شکل مبهم به خواننده گفته می شود که مجبور نیست به تحصیل ادامه بدهد و می تواند تقاضای مهاجرت به کانادا بدهد. بعد هم می گویند که برای اینکار می توانند تقاضای پناهندگی بدهند و اگر شرایطش را داشته باشند به ایشان اقامت دایم داده می شود. اولا سالانه هزاران پرونده درخواست پناهندگی از سوی اداره مهاجرت کانادا رد می شود و متقاضیان توسط مامورین اداره مهاجرت و پلیس روانه فرودگاه می شوند تا به کشورشان عودت داده شوند. اگر این اتفاق یکبار برای کسی بیافتد باید تا آخر عمرش خواب آمدن به کانادا را ببیند چون دیگر هیچ وقت به او هیچ جور ویزایی از طرف کانادا داده نخواهد شد.ضمنا گرفتن وکیل و دوندگی های مربوط به اینکار خرج دارد و حتی در صورت موفقیت دلیلی که برای پناهندگی ارائه شده، سالها طول می کشد تا اجازه موقت اقامتی که به متقاضی پناهندگی داده شده تبدیل به اجازه اقامت دایم شود. در طول این مدت هم باید از جیب بخورد یا با کارگری خرج خود را بدهد.بحث را با یک جمع بندی کوچک به پایان می برم:1- اگر هلاک ادامه تحصیل هستید و نمرات شما آنقدر خوب است که می توانید از یک دانشگاه معتبر خارجی پذیرش بگیرید، اروپا هم نزدیک تر است و هم شدنی تر. خصوصا آلمان که تحصیل در آن رایگان است و شما باید فقط خرج اقامت خود را بدهید. اگر در ایران درس خوان نبوده اید خودتان را گول نزنید! خارج از ایران هم شانسی ندارید! آن هم به یک زبان و سیستم درسی دیگر. 2- اگر واقعا قصد زندگی و تحصیل در کانادا را دارید لااقل با مدرک لیسانس بیایید و از طریق ویزای اقامت دایم هم اینکار را بکنید. طول می کشد ولی از هر راه دیگر ارزانتر و معتبرتر است. برای ادامه تحصیل به شما وام تحصیلی می دهند و هزینه تحصیل شما مشمول تخفیف قابل ملاحظه ای نیز خواهد شد. اجازه کار نامحدود خواهید داشت و برای کارفرما ها استخدام شما آسانتر و ارجح تر از دانشجویان خارجی خواهد بود.3- نه زندگی خودتان را نابود کنید و هوا بریزید و نه مخل زندگی خواهر و برادر خودتان در کانادا بشوید. زندگی خانوداگی مهاجران مقیم بسیاری بخاطر این مزاحمت ها دستخوش بحران و حتی تلاشی شده است. معقول و محترم به کانادا بیایید و بگذارید تجربه موفق زندگی آینده تان بخش مهم و پرافتخاری از تاریخ زندگی تان باشد.
